Musik ▼
Merchandise ▼
Album
Custodes Noctis. Lieder aus Grimmsigil
★★★★★ 5,0 (1)
9,99 €
Digitaler Download, kein Versand · inkl. 19% MwSt.
Tracklist
1
♫
Custos noctis
Wächter der Nacht
2
♫
Signum
Das Siegel
3
♫
Mater lucis
Mutter des Lichts
4
♫
Turres in nebula
Türme im Nebel
5
♫
Venit umbra
Der Schatten kommt
6
♫
Per rimas
Durch die Risse
7
♫
Cave sub terra
Hüte dich unter der Erde
8
♫
Fidelis
Treu
9
♫
Lux in manibus
Licht in den Händen
10
♫
Pax super urbem
Friede über der Stadt
11
♫
Dormi, puer
Schlaf, Junge
12
♫
Nox clara
Helle Nacht
Beschreibung
Das erste Album von Pueri Custodes, dem Knabenchor aus der Welt von Grimmsigil. Zwölf neue lateinische Lieder über die Nacht über Gelsenkirchen, das Siegel an der Wand, die Risse in der Tiefe und das Licht, das man weitergibt: vom feierlichen »Custos noctis« bis zum Weihnachtslied »Nox clara«.
Texte und musikalisches Arrangement: Robert Schmalohr.
Digitales Album: 12 Lieder als MP3-Download (320 kbit/s), mit Cover und Booklet (PDF, 32 Seiten). Spieldauer 52:21.
Texte und musikalisches Arrangement: Robert Schmalohr.
Digitales Album: 12 Lieder als MP3-Download (320 kbit/s), mit Cover und Booklet (PDF, 32 Seiten). Spieldauer 52:21.
Rezensionen
★★★★★ 5,0 (1 Bewertung)A
Alexander
21.11.2026
★★★★★
Cum custodes cantare incipiunt …
Robert Schmalohr nos identidem mirari facit! Quod novam suam seriem fabularum phantasticarum, cui titulus est „Grimmsigil“, musica comitaretur, fortasse exspectari poterat. Sed chorum puerorum proprium huic operi excogitare – cum repertorio Latino, iuvenibus cantoribus solistis, sede musica in urbe Gelsenkirchen atque libello diligenter ornato – haec vero inventio non cuivis in mentem venisset!
Atque hoc ipsum est, quod mihi „Custodes Noctis“ tam singulare reddit. Robert non contentus est paucis cantibus aptis fabulis suis additis. Mundum Grimmsigil nova quadam ratione musica amplificat. Cum „Pueris Custodibus“, iuvenibus vigilibus, chorus nascitur, qui ex ipsa narratione ortus esse videtur. Facile nobis fingere possumus pueros in superiore porticu templi veteris cantantes, dum foris tenebrae urbem Gelsenkirchen obtegunt et profunde sub terra aliquid arcanum atque terribile expergiscitur.
Duodecim cantus Latini argumenta praecipua trium priorum librorum Grimmsigil repetunt: sigillum arcanum, fissuras sub urbe patentes, umbras, veteres fodinas carbonarias atque, utique, lumen quod Elias Grimm manibus suis gestat. Neque tamen res gestae simpliciter iterum narrantur. Verba cantuum potius imagines et affectus singulos in breves quasi narrationes musicas condensant.
Electio linguae Latinae mihi quoque vehementer placet. Verba plerumque simplicia et intellectu facilia sunt, sed invocationibus, precibus et formulis supplicibus saepe repetitis quasi sacrum quendam colorem accipiunt. Veteres cantus religiosos in memoriam revocant, quamquam carmina ecclesiastica historica non sunt. Lingua Latina mundo arcano Grimmsigil novam quandam rationem addit, quae paene extra tempus consistere videtur.
Musica ipsa huic atmosphaerae singulari optime congruit. Sonus choralis, concentus vocum solistarum et totius chori atque alternatio partium sollemnium, minacium et quietarum egregie cum toto consilio conveniunt. Clarae puerorum voces cum imaginibus obscuris verborum pulchrum efficiunt contrarium. Praecipue mihi placet quomodo voces singulorum cantibus aliquid intimum et personale tribuant, dum chorus communitatem, vigilantiam et tutelam significat. Ita musica non solum tensionem et mysterium, sed etiam securitatem, spem atque concordiam exprimit.
Ordo quoque duodecim cantuum mihi diligenter excogitatus videtur. „Custos noctis“ seriem imagine vigilis solitarii aperit. „Signum“ et „Turres in nebula“ nos in mysteria urbis atque in praeteritum eius fodinis carbonariis insigne ducunt. Cantibus „Venit umbra“, „Per rimas“ et „Cave sub terra“ periculum magis magisque in conspectum procedit.
Tum vero atmosphaera mutatur. „Fidelis“ de amicitia et fide sine condicionibus narrat. Hic cantus me praecipue commovet, quia illud in memoriam revocat quod Eliam, Levi et Darian in libris coniungit: voluntatem mutuo sibi adesse atque opem ferre, etiamsi timor, dubitatio et discordia id interdum difficile reddunt.
In „Lux in manibus“ lumen denique symbolum spei fit. Cogitatio lucem crescere, cum aliis traditur, mihi maxime placet. Hic donum arcanum Eliae significationem accipit, quae longe ultra res supernaturales pertinet.
Tres ultimi cantus mihi praecipue memorabiles videntur. In „Pax super urbem“, „Dormi, puer“ et „Nox clara“ periculum paulatim recedit. Eius loco pax, tutela et securitas animi atmosphaeram dominantur. Imago ultima noctis hiemalis clarae, in qua nemo solus manere debet, aliquid fere natalicium habet.
Attamen haec pax in libris Grimmsigil hucusque editis nondum parta est. Quam ob rem ultimos cantus non tamquam felicem fabulae exitum, sed potius tamquam imaginem desiderii musica expressam intellego: talis mundus aliquando esse posset, si tenebrae tandem vincerentur.
Singulari laude dignus est etiam libellus comitans, magna cura et elegantia compositus. Omnia verba Latina cum translationibus Germanicis continet atque iuvenes cantores solistas nobis introducit. Hoc modo chorus propriam quandam identitatem acquirit. „Pueri Custodes“ non solum nomen in involucro albi musici scriptum manent, sed pars nova mundi phantastici a Roberto creati fiunt.
Mihi igitur „Custodes Noctis“ multo plus est quam simplex additamentum musicum ad Grimmsigil. Est opusculum artis sui iuris, quod mundo fabularum maiorem profunditatem, atmosphaeram singularem atque novam vim affectuum tribuit.
Melde dich an, um eine Rezension zu schreiben.